naprawa endoskopów

endoskopia oczna angioendoskopia korzystająca z ultracienkich

Laparoskopia ? badanie wnętrza jamy otrzewnej, np. żołądka, wątroby, żeńskich organów płciowych, itp. Endoskop wprowadza się w tym przypadku przez niewielkie nacięcie brzucha.

Endoskopia igłowa, np. endoskopia oczna, angioendoskopia, korzystająca z ultracienkich włókien optycznych, umożliwiających oglądanie np. wewnętrznych struktur oka czy zastawek serca i naczyń wieńcowych.

Endoskopia, oprócz oglądania wnętrza narządów, umożliwia również wykonywanie niektórych operacji, takich jak polipektomia (usunięcie pojedynczego polipu np. z jelita grubego), papillotomia (nacięcie brodawki Vatera), appendektomia (wycięcie wyrostka), cholecystektomia (wycięcie pęcherzyka żółciowego), usunięcie kamieni z przewodów żółciowych, splenektomia (wycięcie śledziony), tamowanie niewielkich krwawień np. z wrzodów żołądka lub przełyku.
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Endoskopia


Utrzymanie endoskopów w dobrym stanie

Endoskopy są jednymi z narzędzi medycznych wykorzystywanych do przeprowadzania badań diagnostycznych. Dlatego muszą być przechowywane w sterylnych warunkach podobnych do tych, w jakich są przechowywane wszystkie inne narzędzia medyczne. Dlatego lekarze i osoby odpowiedzialne za obsługę przychodni dobrze wiedzą, w jaki sposób mogą utrzymać endoskopy w dobrym stanie i jakie powinny być miejsca przechowywania endoskopów. Bardzo ważne jest, aby miejsca przechowywania endoskopów były miejscami sterylnie czystymi i sprawiającymi, że endoskopy nie zostaną w żaden sposób uszkodzone. Powinny one także zabezpieczać endoskopy przez ich zniszczeniem czy kradzieżą. Trzeba pamiętać, że użycie endoskopu przez osobę nieuprawnioną może być bardzo szkodliwe dla zdrowia.


Filip Bozzini (1773-1809) we Frankfurcie wykorzystał

Pierwsze urządzenia celowo wykonane w celu endoskopii powstały w początkach XIX w. Filip Bozzini (1773-1809) we Frankfurcie wykorzystał światło lampy gazowej w celu oświetlenia badanych endoskopem narządów. Badano najczęściej pochwę, odbytnicę i dolną część gardła. Jako ciekawostkę można podać, że Bozzini został ukarany przez władze swojego uniwersytetu ?za niezdrową ciekawość?. Rozwój optyki i mechaniki precyzyjnej pozwolił na konstruowanie coraz lepszych endoskopów. Pozwoliło to Adolfowi Kussmaulowi (1822-1902) z Fryburga w Niemczech na wykonanie w roku 1886 pierwszej gastroskopii. Pacjentem był zawodowy połykacz noży z cyrku. Wielkie zasługi dla rozwoju gastroskopii położył Jan Mikulicz-Radecki (1850-1905), który pracując wówczas w Wiedniu, konstruował wraz z inżynierami nowe typy endoskopów wykonując liczne badania górnego odcinka przewodu pokarmowego. W roku 1881 opisał on gastroskopię, w czasie której rozpoznał raka żołądka. W konkluzji artykułu stwierdził, iż spodziewa się że dzięki gastroskopii będzie można tę chorobę rozpoznawać w mniej zaawansowanych stadiach. Istotnie w latach 60. XX wieku w Japonii powstało pojęcie ?raka wczesnego? możliwego w praktyce do rozpoznania tylko endoskopowo. Urządzenie Mikulicza posiadało na końcu żarówkę elektryczną. Pod koniec XIX wieku rozwój endoskopii został nieco wstrzymany przez wprowadzenie do medycyny odkrytych w 1895 przez Wilhelma Roentgena promieni X. Endoskopia powodowała wiele jatrogennych uszkodzeń przełyku i gardła, gdyż nie całe badanie (głównie wprowadzanie aparatu) odbywało się pod kontrolą wzroku badającego.
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Endoskopia


Public/images/020.jpgDodane: 19-05-2018 02:11

Powrót do pełnej wersji: naprawa endoskopów